Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Sonsbeek ’66, Vijfde Internationale Beeldententoonstelling. Arnhem, 27 mei t/m 25 september 1966

De sokkels waarop de beelden werden geplaatst, waren gemaakt van dezelfde gemetselde betonblokken als de muren van het paviljoen. Dit gaf een homogeniteit in de ruimtelijke en materiële ervaring die het bouwwerk en zijn ‘bewoners’ – de kunstwerken – als het ware tot één totaalomgeving maakte. Een enkele sokkel bleef leeg als uitnodiging aan de bezoekers om daar zelf op te gaan zitten.

Het was de bedoeling de bezoeker een bijna spontane ontmoeting te laten ervaren met de tentoongestelde werken. Dit werd niet alleen bewerkstelligd door de ruimtelijke typologie van straten, steegjes en pleintjes, maar vooral ook door de relatief hoge dichtheid aan kunstwerken in de krappe ruimten, waardoor bezoekers gedwongen waren om pal langs de beelden te lopen. Op een tekening van Van Eyck is te zien dat er in en rond het paviljoen ruimte is voor ongeveer 73 beelden. Naast een reeks eigentijdse werken van onder meer bevriende kunstenaars als Visser, Tajiri en Constant was er ook werk te bewonderen van leden van een oudere generatie avant-gardekunstenaars, onder wie Arp, Noguchi en Giacometti. Een speciale plaats was gereserveerd voor Brancusi: zijn Slapende muze bevond zich in een doorzichtige plexiglazen cilinder in een opening in de betonnen muur.

In 2006 werd het paviljoen herbouwd in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Het dak werd ditmaal duurzamer vormgegeven: waar het oorspronkelijke paviljoen een provisorisch dak van doek had dat de binnenruimte diende te beschermen tegen direct zonlicht, beschikt de huidige versie over een transparante dakelementen, bevestigd op een structuur van gegalvaniseerd staal.

Bewerkte tekst uit de catalogus Art on Display 1949-69.

Penelope Curtis, Dirk van den Heuvel
jo taillieu architecten
Goda Budvytyte
Calouste Gulbenkian Museum, Fondazione Musei Civici di Venezia
Calouste Gulbenkian Museum
LEVS architecten, WDJARCHITECTEN, Hubert-Jan Henket

Art on Display 1949-69 maakt deel uit van een serie tentoonstellingen die bestaan uit 1:1 modellen die zich richten op de specifieke kwaliteiten van het interieur als snijpunt van architectuur en design.